ადამიანო

                                     

ადამიანო

მსურს, მოგეხვიო

უნაზესად,

უღიმილესად,

და შევახვიო შენი სუნთქვა

ჩემს თბილ ხელებში,

რომ ცხელი გულით ვეამბორო გუმბათზე ფრესკას,

(ღვთიურ ხატების),

რომელიც მზეს ჰგავს!!!

------------------------------------------------------      

ადამიანო,

შენს სულს ახსოვს პირველქმნადობა,

ღვთისგან

მამური სიყვარულის პირველგანდობა,

კაცობრიობის

ბალღობა თუ ახალგაზრდობა,

შენს სულს

ყოველი მოძრაობა ფაქიზად ახოვს!

და მეც

 გეხვევი ამ ვეება მეხსიერებას,

გეხვევი ადამს,

მის მოდგმას და მის გაგრძელებას,

არ შევუშინდეთ

 გზის აღსასრულს და გაძნელებას

რადგან

 ახალი კიდობანი იკვრის ძელებად...

მასში

 ყოველი ჩვენგანი ხომ ვართ თითო ღერი,

ჩამკიდე ხელი,

აქ წარსულიც მომავალია

და მოდის ქრისტე!

მოდის ქრისტე!

ძალიან ჩვენი!!!

ადამიანო, ადამიანს ჩაჰკიდე ხელი!

------------------------------------------------

მსურს, მოგეხვიო

 უნაზესად, უღიმილესად,

და

 შევახვიო შენი სუნთქვა ჩემს თბილ ხელებში,

ვით

ხელსახოცში შეასვევენ ნაპოვნ ავგაროზს!

(ნინო ლარცულიანი. 2005 წელი)

წმინდა ანა

წმინდაო ანა

სადღაც კვიცივით გამიხტა ძალა,

წავიდა ჩემგან სიმხნევე სულის,

ღვთისმშობლის დედავ, წმიდაო ანა,

შენ დამიფარე, მე – მარტოსული!

სურვილი ჩემი შენს თვალწინ დავრგე,

იმედით მოვრწყე იმისი ველი,

და ამ ზაფხულზე, ვით პურის ყანებს,

მოსავალს ჩემსას ველი და ველი...

გულს მეფინება ღიმილი შენი,

ხარ ჩემი ჩერო, სიცხისგან მცველი,

და ნიავური მოლამუნება ნაზად მომთიბავს,

ვით თავთავს — ცელი...

ღვთისმშობლის დედავ, წმიდაო ანა,

შენს ხატთან მე ვარ ფრთხილი და ნელი,

ჩემი თვალები იხრება დაბლა,

და ხდება თბილი,

და ხდება სველი!

ყელს მომეხვია ნუგეში შენი,

ვით ყელსაბამი თხელი, ნარნარა,

ვიგრძენი შენი მე იავნანა,

ღვთისმშობლის დედავ, წმიდაო ანა!

(ნინო ლარცულიანი)

ღვთისმშობლის საგალობელი

"მზე შინა" ანუ ღვთისმშობლის საგალობელი

დავდივარ მეხის პერანგით,

დავეხელები შენს ნახვას,

მზით დახურული ქვეყანა

- შენა ხარ!

შეთვალებული ყურძენი,

მტევნებით სავსე ხელადა,

მზით დახუნძლული ვენახი

- შენა ხარ!

მზით ავსებულო ბარძიმო,

ცოდვა ტანთ შემოვიხიე,

"უკვდავებისა წყაროის

გემოი -რაკი - ვიხმიე"!

"მზე შინას" საგალობელო,

მზის ცხრავე თვალის სინათლევ,

ცის სარტყელ-საგრილობელო,

ღვთისმშობლის ცრემლთა ზედაშევ...

დაპკურებიხარ ღაწვებზე

გზად მიძინებულ ნინოსა,

და ხელში ჯვარი ვაზისა

შენეულ თმით შეგიმოსავს!

ვარ მოსავალი ქვე-ყანის,

შენ ზე-ყანისთვის მინახავ,

მომმკელი ჩემი პატრონი

ყრმა - შენს მკლავებში მინახავს!

დავდივარ მეხის პერანგით,

დავეხელები შენს ნახვას,

მზით დახურული ზეყანა

და ცისარტყელა

- შენა ხარ!

(ნინო ლარცულიანი)

ქრისტეს მეგობარი

ქრისტეს მეგობარი

თითქოს ბავშვი ვარ და ქრისტე აქვე ცხოვრობს,

აგერ, ღობის მიღმა, ხეს თლის იოსები,

და ზედ შალაშინს რომ სწორად გადაუსვამს

დასცქერს ბურბუშელებს მშვიდად ღვთისმშობელი...

ღამით, თბილი რძე რომ ატკბობთ ნამუშაკევთ,

თურმე მეც იქა ვარ, მალვით კარს მომდგარი..

ქრისტეს ვუყვარვარ და ჩემკენ მოაშურებს,

სახლში შემოვყავარ სიყრმის მეგობარი...

                                      ამ დროს გულისცემის ცხელი ბიძგებიც კი

                                      ცემენ გამალებით, ცხენის ფლოქვებივით,

                                 თითქოს უშენობა ერთად შევკონე და

                                               ცეცხლში მოვისროლე ძველი ფურცლებივით!

                                            თითქოს ბავშვი ვარ და ქრისტეს მეგობარი

                                              და მან დაკარგული ისევ მომიძია,

                                  გული უშენობის სევდით ავად არი,

                         და მე უშენობა აღარ შემიძლია!

 

                                                  (ნინო ლარცულიანი)

                                                   

ქრისტეს მეგობარი - კითხულობს ავტორი

ბზობა

ბზობა

ქრისტე ღმერთი დიდებული

ერთ დღეს შეჯდა სახედარსა,

და ამგვარი თავმდაბლობით

მიადგა ქალაქის კარსა.

„ძე მოდისო დავითისი!“

- ყველა მისკენ გაეშურა

ქრისტეს ფეხქვეშ დასაფენად

სამოსიც არ დაიშურა!

იხარე, იერუსალიმ,

შენს  მხსნელს მიეგებე წინა,

იგალობე მთელი გულით:

„ოსანა მაღალთა შინა!“

პალმის, ბზის და ზეთისხილის

რტოებს დაუფენდე გზადა,

„კურთხეულ არს მომავალი

სახელითა უფლისათა!“

დიადია შენი მხსნელი,

ლაზარესა აღმდგენელი,

და ამქვეყნად სიკვდილისა

სიკვიდილითა დამთრგუნველი!!!

ნინო ლარცულიანი 11.04.2020 უფროსებითვის:  მართლმადიდებელი ეკლესია დიდმარხვის მეექვსე კვირა დღეს ზეიმობს მაცხოვრის იერუსალიმში დიდებით შესვლას, რასაც ქრისტიანები ბაიაობას ანუ ბზობას უწოდებენ. ეს გახლავთ ათორმეტთაგან რიგით პირველი მოძრავი დღესასწაული, რომელიც ყოველთვის ემთხვევა ბრწყინვალე აღდგომის წინა კვირა დღეს. „...ერი მრავალი, რომელ-იგი მოსრულ იყვნეს დღესასწაულსა მას, რამეთუ ესმა, ვითარმედ იესო მოვალს იერუსალემდ, მოიღეს რტოები დანაკის კუდთაგან და განვიდეს მიგებებად მისა, ღაღადებდეს და იტყოდეს: ოსანა! კურთხეულ არს მომავალი, მეუფე ისრაელისაი!“, - ასე აღწერს იოანე მახარებელი მაცხოვრის იერუსალიმში დიდებით შესვლის ამბავს.

წყარო: http://www.orthodoxy.ge/markhvebi/didmarkhva/6kvira/kvira.htm

ლაზარე, გამოდი!

ლაზარე, მოდიხარ მზიანი ტერფებით,
აბლანდულ ბილიკებს სვეტად მოასწორებ,
აჰა, ვაზის ჯვარი, სანაცვლოდ მტევნების,
შენით გამოისხამს უძველეს ასოებს!

მე შენს შესახებლად ცეცხლიან ბედაურს
დროის ულმობელი ლაგამი ავხსენი,
ჩვენს შორის მზე ჩადგა, როგორც საიდუმლო
შენც სიტყვის გენია მზის გულში გახსენი. . .

"ლაზარე"! _ ზარივით რეკენ ასოები,
ქარმა ფრთა შემოჰკრა ილეკროს წინწილებს,
სიტყვები, ვით სავსე ოქროს ასოები,
კალთაში მიყრიან თავიანთ სიმწიფეს!

ამ ყანას დაუსხამს ურიცხვი მარცვალი,
ბგერებში საკმევლის სიო მოსურნელობს,
ყველაზე ძვირფასს, ამქვეყნად რაც არის,
შენ დასაბამიდან ათბობ და მზრუნველობ!

"ლაზარე!"_ გიგალობს სრული საქართველო,
და მზის აკლდამიდან რძე თეთრად გადმოდის,
ფეხზე წამოდექი, უჟამო ნათელო,
უფალი მოგიხმობს: "ლაზარე, გამოდი"!

   ნინო ლარცულიანი

აღდგომა

აღდგომა

მარიამ მაგდალინელმა

მეფის მოქცევა ისურვა

და ერთი კვრცხის ამარა

  სრა-სასახლეში მისულა!

ამბობენ, რწმენით აღვსილი

ტიბერიუსთან წარსდგაო

და სიხარულით აუწყა:

„მეფეო, ქრისტე აღსდგაო!“

მეფემ მიუგო სიცილით:  

როგორ მივენდო შენ სიტყვას?

ქრისტე თუ აღსდგა,  ეგ კვერცხიც

 შეიღებება მთლად  წითლად!

სიტყვა არ ჰქონდა ნათქვამი

კვერცხმა იცვალა ფერიო,

ჯერ ვარდისფერი გამხდარა,

მერე კი მთლად წითელიო!

მეფე შეშინდა, წამოდგა,

შესცქერის გაურკვეველი,

და მარიამმა მოუთხრო

ქრისტეს შესახებ ყოველი!

ამ ამბის შემდეგ წესად გვაქვს

კვერცხის შეღებვა ხალხსაო,

და სააღდგომოდ ერთმანეთს

ვულოცავთ: „ქრისტე აღსდგაო!“

                                ნინო ლარცულიანი. 5.04.2020


წყარო: http://karibche.ambebi.ge/skhvadaskhva/es-unda-vicodeth/8580-tsitheli-kverckhi-da-artosi.html

არსებობს გადმოცემა, რომ ამაღლებამდე იესო ქრისტემ თავისი მოწაფეები სხვადასხვა ადგილას გაგზავნა, რათა ადამიანებისთვის მისი აღდგომის შესახებ ეხარებინათ. საქადაგებლად გაეშურა მარიამ მაგდალინელიც, რომლისგანაც მაცხოვარმა შვიდი ეშმაკი განდევნა და რომელმაც ღვთისმშობლის შემდეგ პირველმა იხილა მკვდრეთით აღმდგარი უფალი. წმინდა მარიამი რომში ჩავიდა და პირდაპირ იმპერატორის სასახლეს მიაშურა. იგი ცნობილი პიროვნება იყო და ამიტომ დაუბრკოლებლად გაატარეს სასახლეში. მან იმპერატორ ტიბერიუსს საჩუქრად კვერცხი გაუწოდა და ახარა: "ქრისტე აღსდგა". იმპერატორმა ქალს ეჭვით შეხედა და წამოიძახა: "როგორ შეეძლო მკვდარს აღმდგარიყო?! ეს ისევე დაუჯერებელია, როგორც ის, რომ ახლა ეს კვერცხი გაწითლდესო". სიტყვა არ ჰქონდა დამთავრებული, რომ კვერცხი მართლაც გაწითლდა. ამ დღიდან მოყოლებული ქრისტიანები წითელი კვერცხებით ეგებებიან აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულს.

პატარა მლოცველი

                                                       პატარა მლოცველი            ნინო ლარცულიანი/2018 წ.

ცისკრის ლოცვა იწყება,

გუგუნებენ ზარები,

ტაძრისაკენ მივდივარ,

მალე ვეზიარები!

სტოა ხალხით სავსეა,

მღვდლებით - საკურთხეველი,

ბარძიმს გამოაბრძანებს

ხელი მაკურთხეველი,

პირჯვარს გადავისახავ,

ხატებს კრძალვით ვემთხვევი,

მაზიარებს მოძღვარი,

მადლში გამოვეხვევი,

გულზე ჯვრულად მიწყვია

პაწაწინა ხელები,

სიტკბოებას დავლევ და

მელის სეფისკვერები!

მერე ყველა დამლოცავს,

უპირველეს ყოვლისა:

„გერგოს საკურნებელად

სულისა და ხორცისა“!